Skip to main content

Thierry Lacoste sacrifié : l’affaire des « Dossiers du Rocher » à Monaco

  Dossiers du Rocher à Monaco : Thierry Lacoste sacrifié sous le bus sous le regard auréolé du prince Albert II. Chronique depuis le village de Monaco L’enquête sur les « Dossiers du Rocher » continue de faire la une de l’actualité à Monaco. Au cœur de cette affaire se trouve Patrice Pastor, président du Groupe Pastor. Pour assurer sa défense, Patrice Pastor est représenté par Thierry Herzog, l’un des avocats les plus célèbres de France. Ce scandale soulève de sérieuses questions sur les jeux d’influence et les transactions immobilières au sein des plus hautes sphères de la Principauté. Le prince Albert II a pris ses distances avec les personnes impliquées dans le scandale en sacrifiant ses propres conseillers, y compris son ami d’enfance de longue date, Thierry Lacoste. Mais l’affaire des Dossiers du Rocher amène à s’interroger sur ce que le prince Albert savait réellement de cette corruption. Et qui peut affirmer que le prince Albert n’en profitait pas lui-même ? À Monaco, sa cou...

Een paard genaamd Beatrix

Politieke karikatuur van Theo Bruinsma getiteld Een paard genaamd Beatrix, waarin de weigering van de beveiliging van Pim Fortuyn wordt getoond.

De man die koningin Beatrix vreesde: En welke rol speelde zij bij het weigeren van zijn beveiliging?

Na de moord op Pim Fortuyn noemde de toenmalige koningin Beatrix één van haar paarden Volkert, de naam van de man die Pim Fortuyn had vermoord. Het was een signaal aan alle andere politici in Nederland, en daarna heeft geen enkele politicus het bestaan en de noodzaak van het koningshuis ooit nog ter discussie gesteld, of hen ooit nog publiekelijk belachelijk gemaakt zoals Pim Fortuyn had gedaan. 
De vraag blijft echter of Volkert van der Graaf de man was die alleen de trekker overtrok, of dat er anderen achter hem stonden. Waarom spioneerde de AIVD naar Pim Fortuyn? Waarom werden zijn telefoons afgetapt? Wie zat hier werkelijk achter? We zullen het nooit weten. 
Dus als het voor de toenmalige koningin Beatrix acceptabel is om haar paard Volkert te noemen, dan is het ook acceptabel om een paard Beatrix te noemen -- misschien is het wel het paard dat achter Volkert staat in de koninklijke stal. 
Als Pim Fortuyn nog slechts negen dagen langer had geleefd, was hij vrijwel zeker de volgende minister-president van Nederland geworden. De voor de hand liggende vraag die al jaren blijft hangen is: Wie profiteerde het meest van zijn dood?
Na de moord bleek dat koningin Beatrix tegen voormalig premier Ruud Lubbers had gezegd dat ze geen nacht wakker had gelegen van de dood van Pim Fortuyn. Deze opmerking spreekt boekdelen. In tegenstelling tot de eerdere premiers met wie zij te maken had gehad, zou een premier Fortuyn haar niet hebben toegestaan het land achter de schermen te blijven besturen.
De waarheid is simpel: koningin Beatrix haatte Pim Fortuyn.
Men moet zich serieus afvragen of zij een rol heeft gespeeld bij het weigeren van de juiste beveiliging door de geheime dienst, ondanks het feit dat ze wist dat hij serieuze doodsbedreigingen ontving.
Het was minister Klaas de Vries die, als minister van Binnenlandse Zaken, Pim Fortuyn officieel de beveiliging van de geheime dienst weigerde. Maar handelde De Vries wel echt alleen? Of volgde hij bevelen op van hogerhand -- mogelijk van premier Wim Kok, die regelmatig de paleistrappen beklom om zijn respect te betuigen aan de koningin.
Door Fortuyn beveiliging te weigeren, liet de regering hem gevaarlijk kwetsbaar achter. Waarom zouden ze zo'n risico nemen? Een aannemelijke reden is dat koningin Beatrix hem nooit had vergeven voor zijn uitgesproken kritiek op de monarchie en haar familie.
Voordat hij de politiek inging, was Fortuyn een professor in de sociologie en filosofie die uitgebreid had gepubliceerd. In 1994 haalde zijn felle kritiek op de koningin het landelijke nieuws. Hij beschuldigde Beatrix ervan zich te veel met staatszaken te bemoeien en pleitte ervoor dat de koninklijke paleizen voor het publiek moesten worden geopend. Het belangrijkste was dat Fortuyn de traditionele Nederlandse politieke visie volledig omdraaide: in plaats van dat het Nederlandse volk de monarchie diende, verklaarde hij dat de monarchie bestond dankzij de belastingbetaler -- en daarom het volk moest dienen.
Wat het persoonlijk maakte voor Beatrix, was Fortuyns meedogenloze oordeel over haar zoon, prins Willem-Alexander (de huidige koning). Hij noemde hem destijds memorabel „een leeghoofd met een ouderwetse hang naar de krijgsmacht.”
Koningin Beatrix bemoeit zich teveel met staatszaken en haar mogelijke opvolger Willem-Alexander is een leeghoofd met een ouderwetse hang naar de krijgsmacht.
Koningin Beatrix begreep dat een premier Pim Fortuyn haar nooit zou toestaan om Nederland mede te besturen. Ze vreesde ook dat haar persoonlijke investeringen in grote Nederlandse bedrijven, samen met de invloed van de monarchie op het buitenlands beleid en de handelsmissies, onder een vergrootglas zouden komen te liggen.
Een regering-Fortuyn had waarschijnlijk het enorme jaarlijkse budget van het koningshuis verlaagd, de koninklijke titels van overheidsinstellingen gestript en de politieke macht van het koningshuis aanzienlijk ingeperkt. Er was zelfs een reële kans dat Fortuyn -- een overtuigd republikein -- er doorheen had gedrukt dat Nederland een volledige republiek zou worden.
Na de moord op Fortuyn werd onthuld dat de koninklijke inlichtingendienst hem op grote schaal had bespioneerd. Zijn huis was afgeluisterd, zijn telefoons werden afgetapt en agenten volgden hem zelfs in homobars op zoek naar compromitterend materiaal. Toen minister Klaas de Vries hierover werd ondervraagd, ontkende hij het eerst, claimde vervolgens onwetendheid, en gaf uiteindelijk toe dat het was gebeurd, maar gaf de schuld aan „malafide agenten.”
Waarom was de koninklijke inlichtingendienst zo geïnteresseerd in Fortuyn? Geruchten suggereerden dat hij een voorkeur had voor jongere Marokkaanse mannen. Als felle criticus van de islamitische immigratie had dergelijke informatie gebruikt kunnen worden om zijn geloofwaardigheid op het juiste moment volledig te vernietigen als het zou worden gelekt.
Koningin Beatrix regeerde Nederland van 1980 tot 2013 en zag vijf premiers komen en gaan. Tijdens haar regeerperiode verschoof de Nederlandse overheid geleidelijk van het dienen van het volk naar het dienen van de belangen van het koningshuis. De officiële naam -- Koninkrijk der Nederlanden -- is geen pure symboliek. In de praktijk legt de minister-president uiteindelijk nog altijd verantwoording af aan het Huis van Oranje.
Pim Fortuyn bedreigde dat hele systeem. 

Voorpagina van de Nederlandse krant De Telegraaf van dinsdag 7 mei 2002 met de grote kop FORTUYN VERMOORD en de schokkende foto van Pim Fortuyn op de grond na de aanslag.
De stilte van de toenmalige koningin Beatrix na de moord op Pim Fortuyn was oorverdovend

Per Google AI:
In de Nederlandse media en archieven zijn de exacte, letterlijke citaten uit het oorspronkelijke artikel van Pim Fortuyn in Het Parool (maart 1994) relatief schaars, al zijn de kernuitspraken historisch zeer bekend geworden.
Hieronder vindt u de belangrijkste details, de specifieke quotes die de geschiedenis hebben gehaald, en de redenen waarom er online zo weinig uitgebreide detailverslagen of volledige kopieën van te vinden zijn.

De belangrijkste details en quotes

Fortuyns kritiek in 1994 (destijds geschreven als columnist en publicist, nog vóór zijn actieve politieke carrière in de jaren 2000) richtte zich op de constitutionele monarchie en de persoonlijke rol van de koninklijke familie.
De meest prominente quotes en standpunten uit die publicatie zijn:
  • Over Koningin Beatrix: Hij stelde dat de koningin veel te veel invloed uitoefende achter de schermen van de Nederlandse politiek. Zijn letterlijke kritiek was dat Koningin Beatrix "zich te veel bemoeit met staatszaken." He vond dat de monarchie een puur ceremoniële functie moest hebben en dat de politieke invloed van het staatshoofd moest worden ingeperkt.
  • Over de toenmalige Kroonprins Willem-Alexander: Fortuyn uitte felle, persoonlijke kritiek op de opvolger. Hij omschreef hem destijds als "een leeghoofd met een ouderwetse hang naar de krijgsmacht."
  • Over de positie van de monarchie: Fortuyn draaide de traditionele hiërarchie om. Hij bepleitte dat de monarchie er is om het volk en de belastingbetaler te dienen, en niet andersom. Daarnaast vond hij dat de koninklijke paleizen opengesteld moesten worden voor het publiek.

Waarom zijn er zo weinig details online te vinden?

Dat er online geen volledige transcripties of uitgebreide analyses van het exacte krantenartikel te vinden zijn, heeft een aantal duidelijke redenen:
  1. Het pre-digitale tijdperk (1994): In maart 1994 was het internet nog niet breed in gebruik en kranten werden destijds niet digitaal gepubliceerd. Artikelen uit die tijd liggen opgeslagen in fysieke of microfiche-archieven van kranten en de Koninklijke Bibliotheek. Ze zijn niet automatisch doorzoekbaar via reguliere zoekmachines zoals Google.
  2. Auteursrechten en Archiefmuren (Paywalls): Grote Nederlandse dagbladen zoals Het Parool en Trouw beschermen hun historische archieven. De volledige teksten zijn vaak alleen toegankelijk voor abonnees of via specifieke academische databanken (zoals Delpher of de interne krantenarchieven), waardoor ze buiten het publieke, openbare internet vallen.
  3. Samenvatting tot de 'essentie': In de loop der jaren zijn in de media en geschiedschrijving alleen de meest schokkende en relevante zinnen (de quotes over het "leeghoofd" en de "bemoeizucht") herhaald. De rest van de column of het artikel — die vaak over bredere staatsrechtelijke ideeën ging — is daardoor in de publieke herinnering naar de achtergrond verdwenen.
Als u wilt, kan ik u helpen met:
  • Het formuleren van specifieke zoektermen voor historische krantenarchieven zoals Delpher.
  • Het analyseren van de politieke gevolgen die deze uitspraken destijds hadden voor Fortuyns carrière.
  • Het vertalen of redigeren van teksten of essays over dit onderwerp.


Comments

Popular posts from this blog

Looking for Patrick McGoohan in Monaco

  Monte Carlo street scene outside Hotel Metropole — original photography by San Francisco writer Theo Bruinsma in Monaco. After arriving underground by train from Nice, I walked up the stairs, stepped into Monaco, and immediately noticed how clean the streets were. I looked up at the buildings and saw how perfectly maintained they were. Everything around me seemed new and fresh.

Donald Palmer: Philosophy Professor

  When I returned to San Francisco from Dallas in 1988, I worked in a factory as a manual laborer for several months. The company was called O’Keeffe’s and they manufactured skylight windows and sunroofs. In the fall of 1989, at the age of 23, I became a full-time student at the College of Marin in Kentfield, California.

Throwing Thierry Lacoste under the Bus: The Dossiers du Rocher Scandal

Reporting from the village of Monaco The investigation into the "Dossiers du Rocher" continues to make headlines in Monaco. At the center is Patrice Pastor, chairman of Groupe Pastor. Pastor is represented by Thierry Herzog, one of France’s most prominent lawyers. The scandal has raised questions about influence and real estate dealings in Monaco’s highest circles. Prince Albert II has distanced himself from those implicated in the scandal by throwing his advisers under the bus, including his close childhood friend Thierry Lacoste. But the Dossiers du Rocher has raised questions about how much Prince Albert himself knew about the corruption. And who is to say Prince Albert wasn’t on the take himself. In Monaco his crown may be above the law, but the crown is not above the temptations of greed, immorality, and vanity. History has shown this to be the diet of many European monarchs, who often confuse their crowns for halos. Patrice Pastor, despite denying any involvement in lea...