Skip to main content

Is het Koningshuis Grondwettelijk?

Koning Willem-Alexander geeft de arbeidersklasse een lezing over 'gelijkheid' en 'diversiteit'
Volgens Artikel 1 van de Nederlandse Grondwet dient iedereen in Nederland gelijk te worden behandeld onder de wet. Maar er is één familie die boven de wet staat: de superieure koninklijke Nederlandse familie. Dit is een enorme tegenstelling in de Nederlandse samenleving en cultuur. De Nederlandse wetgever zou óf Artikel 1 moeten afschaffen, óf de monarchie moeten opheffen en terugkeren naar een republiek, zoals Nederland oorspronkelijk was.

Niet alleen staan de Nederlandse royals boven de wet, ze vertrappen ook de rechten van het Nederlandse volk door hun geld af te pakken. En dan houdt de koning toespraken over "gelijkheid" en "diversiteit", terwijl Nederlandse politici, gekozen door het volk, zwijgend toekijken. In Den Haag noemen ze dat "democratie".

Koning Willem-Alexander is een van de rijkste mannen ter wereld. Zijn vermogen wordt geschat op meer dan 20 miljard dollar, maar is waarschijnlijk nog veel hoger. En het koningshuis betaalt geen belastingen. Als een gewone burger zijn belastingen niet betaalt, belandt die in de gevangenis.

Maar het wordt nog erger. Niet alleen betalen de Nederlandse royals geen belasting, ze ontvangen jaarlijks meer dan honderd miljoen euro aan 'subsidies'. Dit wordt betaald met de belastingen van het Nederlandse volk. Het is een vuil spel van quid pro quo tussen politici en het koningshuis.

Ook het idee dat de Nederlandse monarchie een politiek passieve instelling is met beperkte grondwettelijke bevoegdheden, is misschien wel de grootste en langst bestaande culturele mythe in Nederland.

Hierover lees je weinig, want – in tegenstelling tot de Britse kranten – schrijven de Nederlandse media zelden kritische artikelen over hun eigen monarchie (maar ze smullen van het bekladden van de Britse royals). De Nederlandse monarchie bezit de Nederlandse traditionele media.

Zelden zult u in Nederland een nieuwsartikel aantreffen dat vragen oproept over de enorme rijkdom en politieke invloed van de monarchie. Evenmin zult u een artikel vinden dat de moraliteit van het rechtvaardigen van een monarchie ter discussie stelt: het idee dat sommige mensen bij geboorte superieur zijn omdat zij over superieure genen of superieur DNA zouden beschikken, oftewel de hele theorie van de suprematie van bloedlijnen en de "Übermensch"-ideologie die de Duitse filosoof Friedrich Nietzsche ontwikkelde en waar Adolf Hitler zo gecharmeerd van was. Ook zult u geen publieksenquête vinden met de vraag: "Moet Nederland terugkeren naar een republiek?" Deze vragen worden zelden gesteld door de Nederlandse traditionele media – of door Nederlandse politici.

Politici belasten het productieve Nederlandse volk en herverdelen het geld direct en indirect naar de Nederlandse monarchie. De monarchie koopt vervolgens aandelen in Nederlandse multinationals, en het Ministerie van Buitenlandse Zaken promoot deze bedrijven met internationale handelsdeals waarin Koning Willem-Alexander en Koningin Máxima actief participeren.

De Nederlandse royals vliegen met het team van het Ministerie van Buitenlandse Zaken naar het buitenland om handelsdeals te onderhandelen. Dit is een enorm belangenconflict – want de regering onderhandelt niet namens het volk, maar namens het koningshuis en al hun multinationale investeringen. Het is samenspanning tussen Big Crown en Big Business.


                                     
                                  BZ bestaat voor de zaken van het koningshuis

Vaker wel dan niet, wanneer Nederlandse politici hun ambt verlaten, en als ze de subsidies en zakelijke belangen van de Nederlandse royals hebben bevorderd, wacht hun een mooie baan, zoals een CEO-positie bij een van de Nederlandse multinationals waarin de royals aandelen hebben. Of Koning Willem-Alexander kan hen benoemen in andere overheidsfuncties, zoals Commissaris van de Koning. Er zijn zoveel lucratieve banen die Koning Willem-Alexander hen kan geven.

Enkele van deze bedrijven waarin het koningshuis aandelen heeft, zijn Royal Dutch Shell, Unilever, KLM, Heineken, Philips, AkzoNobel, maar er zijn er nog veel meer. Niemand weet het echt, want welke aandelen de koninklijke familie bezit, wordt beschouwd als een 'privéaangelegenheid', ook al is het allemaal betaald met belastinggeld. En dan ontvangen ze een jaarlijks toelage van 400 miljoen euro, maar dit omvat niet vele andere uitgaven en ongenoemde voordelen. Waarom zou zo’n rijke familie, die geen belasting betaalt, in aanmerking komen voor 'subsidies'?


                                          
                                Rutte: De aandelen van het koningshuis zijn privé

Het jaarlijkse budget van het Ministerie van Buitenlandse Zaken bedraagt bijvoorbeeld 13 miljard euro. Beide kosten worden betaald door de belastingbetaler, maar de voordelen, direct en indirect, zijn voor het koningshuis.

Wanneer gekozen leden van de Tweede Kamer worden beëdigd, moeten zij een eed van trouw afleggen aan de koning en zijn monarchie, niet aan het volk dat hen heeft gekozen. De kabinetsleden worden persoonlijk beëdigd door Koning Willem-Alexander in het koninklijk paleis. Ja, ze moeten naar hem toe komen, de vele trappen van het paleis beklimmen om zich aan Hem, Zijne Majesteit, te presenteren om door Hem beëdigd te worden – ook al zijn ze gekozen door het volk. Dit is een traditie en religie.

Daarna ontvangen deze ministers en hun familieleden talloze uitnodigingen en geschenken van het koninklijk paleis. Naast het bezit van vele paleizen hebben de Nederlandse royals ook veel vastgoed over de hele wereld – een zegen voor vakantievierende ministers of parlementsleden. Wie zou daar nee tegen zeggen?

De Nederlandse royals kunnen elk parlementslid en hun familie het gevoel geven zelf royalty te zijn. Plotseling bevind je je met je familie aan de top van de Nederlandse high society.

Daarom zul je zelden een Nederlandse politicus vinden die het bestaan, de rechtvaardiging of de uitgaven van de monarchie ter discussie stelt. En elk jaar blijven de "volksvertegenwoordigers" meer geld van het Nederlandse volk naar de Nederlandse royals schuiven, een soort omgekeerde Robin Hood.

Enkele jaren geleden, tijdens een verhit debat in de Tweede Kamer, flapte toenmalig minister van Financiën Wopke Hoekstra eruit: "Ik ben hier om de kroon te dienen." Per ongeluk sprak hij de waarheid. Hij is er inderdaad om de Nederlandse monarchie te dienen, niet het volk.

Als student ontvangt Prinses Amalia, net als haar zussen, een jaarlijkse belastingvrije "toelage" van 1,6 miljoen euro. Maar geen enkele Nederlandse politicus zal dit ter discussie stellen en zal zwijgend applaudisseren als een zeehond wanneer Koning Willem-Alexander het Nederlandse volk de les leest over "gelijkheid" en "diversiteit".

Het koningshuis is de olifant in de kamer van de Nederlandse politiek. Of, in Amerikaanse termen, je zou kunnen zeggen dat het the Swamp is of the Deep State van de Nederlandse politiek is.

De politieke invloed van de Nederlandse monarchie is zo sterk dat zelfs toenmalig premier Mark Rutte, die gekozen was op een conservatief platform, het programma van zijn partij (de VVD) overboord gooide en in plaats daarvan de WEF-agenda van Koning Willem-Alexander overnam.

Nederland is een absolute monarchie die zich voordoet als een democratie.

De Nederlandse overheid bestaat voor het koningshuis, niet voor het volk.


Popular posts from this blog

IN THE VILLAGE of MONACO

  After arriving underground by train from Nice, I walked up the stairs, stepped into Monaco, and immediately noticed how clean the streets were. I looked up at the buildings and saw how perfectly maintained they were. Everything around me seemed new and fresh. As I walked, a Bentley passed me, followed by a Ferrari and Vespa scooters. Amazing. I was in a completely different world. Most people were well-dressed and I felt comfortable and safe everywhere. The closer I got to the casino area the more glamorous the architecture became, with French designer shops like Versace and Louis Vuitton lining the ground floors of modern, luxurious apartment buildings near the casino square in Monte Carlo. Monaco seemed too good to be true. Was it real? Was Monaco a real place or had I stumbled into a make-believe world, a kind of Disneyland for stylish adults? At times it felt unreal, as if I were dreaming. I thought of the French philosopher René Descartes who asked himself: “Is it possible t...

The CRANE BIRDS of MONACO (Poem)

The crane is the most common bird in Monaco The air in Monaco is always clean Sometimes a raven can be seen But the crane bird is everywhere Buildings rising here and there All the cranes bear the same name From a family with great fame They rule the skies of Monaco Better to be their friend than their foe In the distance is the palace Where the Prince is pacing with malice Another day another scandal The priest shook his head and lit a candle Who had leaked the dirt? To cause the monarchy so much hurt Who made the man with the crown Look like such a clown? Surrounded by the wrong men Punished by a poison pen Though he still has his crown Many greet him with a hidden frown In Monaco the cranes are everywhere Buildings rising here and there The Crane (bird) J.B. Pastor & Fils

Dans le Village de Monaco

Après être arrivé sous terre par le train depuis Nice, j’ai monté les escaliers, pénétré dans Monaco, et immédiatement remarqué la propreté des rues. En levant les yeux vers les bâtiments, j’ai constaté à quel point ils étaient parfaitement entretenus. Tout autour de moi semblait neuf et frais. En marchant, une Bentley m’a dépassé, suivie d’une Ferrari et d’une nuée de scooters Vespa vrombissants. Incroyable. J’étais dans un monde totalement différent. La plupart des gens étaient élégamment vêtus, et je me sentais à l’aise et en sécurité partout. Plus je m’approchais de la zone du casino, plus l’architecture devenait glamour, avec des boutiques de créateurs français comme Versace et Louis Vuitton occupant les rez-de-chaussée d’immeubles d’appartements modernes et luxueux près de la place du casino à Monte-Carlo. Monaco semblait trop beau pour être vrai. Était-ce réel ? Monaco était-il un lieu authentique, ou avais-je pénétré dans un monde imaginaire – une sorte de Disneyland pour adult...